Monthly Archives

januari 2016

Ga je met me mee op reis!!!!

Meditatie is niet alleen voor monniken, het is niet zweverig, het is gewoon de balans brengen tussen je hoofd, je hart en in je lijf!

Ik wil je graag helpen begrijpen hoe je je hoofd zijn taken kan laten doen, terwijl je je hart volgt en zo de balans in je lichaam kan voelen.

Mediteren wordt vaak als een lastig tijdrovende gebeurtenis gezien, waar je aardig wat discipline en geduld voor nodig hebt. Maar niet is minder waar, het is gewoon het luisteren naar je hart, het aandacht hebben voor je zijn of zelfs de natuur, het kan op elk moment, elke plek worden toegepast en juist wanneer je “geen tijd’ hebt kan het je helpen je ‘tijd’ efficiënter te benutten. Ik wil je met liefde begeleiden, vier weken lang, in een groep van vier mensen, 1x per week een avond meeten en tussentijds opdrachtjes die je mee kan nemen je dag in. Je gaat een reis maken waarin je je eigen behoeften makkelijker gaat herkennen en daarbij de tools krijgen om je eigen meditaties op maat te kiezen en te creëren per dag, per moment, soms hoeft het niet langer te duren dan een aantal seconden. Kijk jij er al naar uit om meer inzicht in jezelf, meer controle over het verloop van je dag en vooral meer plezier en balans in je leven toe te laten, vraag gerust naar meer details. In groepsverband mediteren is super waardevol en heel gezellig, maar eventueel is er ook een prive-traject mogelijk! De eerste twee groepen starten in februari, wil je meer info, stuur even Mailtje of bel me op 06 15902800! Ik kijk er naar uit met jullie op reis te gaan! Let’s get this story started!

‘Let op de veertjes. Die zullen je ruimte geven!’

Een aantal weken geleden zat ik een beetje gevangen in weerstand en met chaos in mijn hoofd. Ik vond het moeilijk om waardering en vertrouwen te voelen, en vond het ook een beetje lastig om alles te ervaren als perfect. Ik voelde me een beetje alleen en onbegrepen.

Mijn huis was daar een directe weerspiegeling van. Dozen en zakken met zomerkleding stonden midden op de gang (al maanden) en alles verzamelde zich eromheen. Ik kon het gewoon niet opbrengen om er een oplossing voor te vinden in onze tussenwoning, waar niets echt een vaste plek heeft en de opbergruimte beperkt is. We hebben ook geen garage of schuur, want die staat vol met spullen van de oorspronkelijke eigenaar van dit huis…

Enfin: ik was even uit balans en er kwam iemand op mijn pad met wat helderziende gaven, en die vertelde mij dat ik een blokkade in mijn buik had, maar dat ik me snel weer vrijer zou voelen, dat alles weer zou gaan stromen met hulp van bovenaf en dat er een indiaan bij me was en ik op de veertjes moest letten. Ik vond het fijn om te horen, maar had niet direct iets met indianen en veren. Maar ik voelde wel dat ik klaar was met het worstelen met mezelf en besloot (eindelijk) de rust op te zoeken en mezelf die te gunnen; de tranen de ruimte te geven.

In een meditatie ging ik naar mijn plek binnenin mij, en tot mijn verbazing trof ik daar een kampvuur met een indiaan aan (nog nooit eerder in mijn ruimte gezien. Wel dierbare overledenen, huisdieren, engelen, watervallen, van alles en nog wat, maar deze indiaan nog niet). Ik ging naast hem zitten en hij sprak iets, en het vuur ging magisch kronkelen en loste iets op in mijn buik (niet eng, maar bevrijdend). Ik dankte hem en kwam weer terug in deze realiteit. Ik voelde me vernieuwd door dit contact!

Een paar dagen eerder was een schoonmaker van de flat aan de deur geweest om te vertellen dat er ingebroken was in de kelderboxen; ook in die van ons… De deur was geforceerd, maar de kelder was leeg (vriendin was gelijk gekomen. Bleek haar box niet te zijn. Blijkbaar waren er twee met het nummer van ons appartement). Ik had er verder niet meer aan gedacht.

Dus drie minuten nadat ik uit mijn meditatie kwam, werd er een bosje sleutels door de brievenbus gegooid met drie schuursleutels. Ze hadden de deur gemaakt en ik had ineens ruimte! Dus kreeg ik gelijk de geest… Met dozen en zakken heb ik de kelderbox gevuld. Mijn huis is weer heerlijk netjes en rustig, en rara wat ik zag in de schuur: de box was leeg… op een oude kohltekening na van een wolf die huilt naar de maan, met daaronder indianenveren!

Wat een bijzondere dag en wat een bevestiging dat, wanneer ik vol overgave de rust neem om weer bij mezelf te komen, het direct wordt beantwoord met prachtige mogelijkheden en oplossingen.